Deze verbouwde jaren ’70 villa is een prachtig voorbeeld van hoe een gedateerde basis getransformeerd kan worden tot een modern woonhuis, zonder het karakter van het oorspronkelijke bouwjaar te verliezen. De architectuur kenmerkt zich door een spanningsveld tussen robuuste materialen en een verfijnd lijnenspel.

De buitenzijde van de woning toont een gedurfde mix van texturen. De oorspronkelijke bakstenen muren in een warme, zandkleurige tint vormen de solide basis van het ontwerp.

• De bovenverdieping is bekleed met een markante, goud-bronskleurige verticale gevelbekleding. De scherpe hoek van de daklijn geeft de woning een krachtig, bijna sculpturaal silhouet dat typerend is voor de modernistische experimenten uit de jaren ’70, maar hier uitgevoerd met de strakke afwerking van nu.

• Grote glaspartijen in slanke, olijfgrijze kozijnen vervagen de grens tussen de beschutte patio en de leefruimtes. De keuze voor een grijze betonlook tegel buiten versterkt de rustige, architectonische uitstraling van het geheel.

 In het interieur is de ziel van de jaren ’70 volledig omarmd en vertaald naar een hoogwaardig, hedendaags afwerkingsniveau. De vormentaal is grafisch en de kleurkeuzes zijn gedurfd.

 De woning maakt gebruik van een open plattegrond waarbij zichtlijnen centraal staan. Een zwartstalen I-profiel fungeert als latei boven de doorgang en markeert de overgang tussen verschillende ruimtes, wat de woning een industrieel en eerlijk karakter geeft. De witte, kamerhoge taatsdeur met slanke profielen zorgt voor een lichte scheiding zonder de openheid te doorbreken.